از منظر خبرگان سخن و مخاطبان اهل فن و نیز تاییدات مقام شامخ آق بابائی، جماعت سخنوران در تقسیم مخاطبان، سه طائفه اند:
- نخست جماعت بسیار اندک و انگشت شماری که به هنگام سخنرانی "هم"خود میدانند چه می گویند و"هم" مخاطبان از گفتارشان بهره ها برند.
-طایفه دویم که کمی تا قسمتی بسیارند،سخنورانی هستند که "خود" دانند چه می گویند ولی مخاطبان بیچاره هیچ توشه ای از سخنان آنان برنگیرند!
-جماعت سیم که هیچ در عدد نیامده و تعدادشان بی شمارند! آنان که "نه"خود و "نه" مخاطبان هیچکدام نمی فهمند که چه گفته شده و میشود!؟
البته ناگفته نماند که امروز "خودمان" هم نفهمیدیم "چه گفتیم" چه برسد به خیل بی شمار شیفتگان سینه چاک "افاضات" آق بابائی!!؟
